Let the sun shine!

En ja hoor, net wanneer je denkt dat het eindelijk koeler begint te worden, wat ook echt wel mag in november; was het weer een zomerse week in het kale Vienna. De bomen hebben dan wel nagenoeg al hun bladeren verloren, temperaturen van zo'n 25 graden zijn niet ongewoon...

Afgelopen week ging weer ontzettend snel voorbij, mede dankzij Veterans Day donderdag waardoor de vrijdag ook maar een hopeloze dag werd. Op academisch gebied is er deze week nagenoeg niets gebeurd, de mid-terms zijn vrijdag afgerond wat betekent dat we al op de helft van de quarter zijn; de tijd gaat soms toch iets te snel. Afgelopen vrijdag was het 'Meet the Eagles' day. Dit is de introductie van de wintersporten en de sporters. Bij het zien van dit kreeg ik ineens groot respect voor Coach Rude, die ondanks de enorme (maar dan ook echt overweldigende) populariteit voor basketbal geacht wordt een footballteam te coachen die de play-offs moet halen. De hele gymzaal, die er overigens heel erg oranje-blauw uitzag, kon zien hoe het dansteam haar dansen deed; de cheerleaders hun cheers en natuurlijk het grote evenement: de basketbalteams hun scrimmages(korte wedstrijden tegen elkaar van zo'n 6min.). Dit alles gebeurde na een soort openingsceremonie, iets wat football hier nooit zal ervaren.

Zaterdag was het dan toch nog even tijd om afscheid te nemen van alles wat met football te maken had, het was tijd voor het jaarlijkse (voor het 2de jaar gehouden) football banquet. Eerder was er ook al een 'fallsports banquet' gehouden waardoor ik dacht dat dit dus wel een beetje overbodig was; maar ach, gratis eten. Het was toch wel de moeite waard, zo werden alle seniors nog even in het zonnetje gezet en kregen een prachtig souvenier. Ondanks dat ik dus niet mocht spelen hebben ze er toch eentje voor mij gemaakt! Als ik nog geen tweede koffer nodig had om alles mee naar huis te nemen heb ik dat nu dus wel. Je kunt het zien als een zo'n hoofd van een hert bijvoorbeeld wat je boven je schoorsteen hangt, maar nu is het een footballhelm met mijn naam erop. Helemaal geweldig.

Komende week hebben we weer een korte week, vrijdag begint het jachtseizoen voor geweren (1 oktober begon het al voor pijl en boog) wat dus een vrije dag voor ons betekent!

Tot snel!

Let the game begin!

Afgelopen week is er niet heel veel gebeurd, dat geeft mij dus ook te mogelijkheid om wat dingen te noemen die ik afgelopen keren vergeten was. Deze week is er ook de informatie over de homecomingweek vrijgegeven. Vrijgegeven ja, omdat het onderdeel waar het elk jaar omdraaid, de playbackshow met een eigen thema, enorm competatief is tussen de Juniors en de Seniors!

Twee weken geleden kwamen Chuck en Sandy hier op bezoek, ze zijn 2 vrienden van Chris en Judy en brengen de zomermaanden door in Wisconsin en gaan, wanneer het kouder begint te worden, naar hun huis in Florida. Chuck is een visser in hart en nieren en zo ontkwam ik er dus ook niet aan om te gaan vissen. Nou vond ik dat eigenlijk helemaal niet erg, de zondagmorgen lekker rustig doorbrengen op een hele fijne boot op het prachtige Kentucky Lake. En dat was niet het enige, ik heb wel 12 vissen gevangen! Waarvan 5 achter elkaar, helaas moesten we toen die 'spot' verlaten omdat Robert het niet meer aankon.

Ook hebben we, in het kader van Halloween, natuurlijk een pumpkin bewerkt; dat kon niet uitblijven. Ik had een vrij simpel patroon gekozen waardoor ik na een uurtje al klaar was, Judy daarentegen had besloten om maar even te laten zien wat ze kon en zat na 5 uur nog te prikken in haar pumpkin. Nadat onze pompoenen een weekje buiten hadden gestaan, was het wel weer over met te pret. Chris dacht dat het wel leuk zou zijn om ze kapot te knallen met een shotgun, nadat we ze beschoten hadden met onder andere een magnum, glock en nog een rifle-achtig geweer hebben we ze zo'n beetje opgeblazen met de shotgun. Daar ging het 5 uur durende project van Judy!

De mededelingen voor de Homecomingweek zijn deze week ook gemaakt. Welke dag wat wordt horen jullie nog wel. Het grote duel is de playbackshow, en direct na de mededeling welk thema het dit jaar is(filmliedjes), werd er al druk gepraat over welke liedjes ervoor in aanmerking kwamen. Spionnen werden er ook al gestuurd om informatie op te vangen van de andere klassen, en de Seniors en Juniors praten nagenoeg niet meer met elkaar. En dat terwijl homecoming toch nog zo'n maandje duurt.

Komende weken gaan echt voorbij vliegen, komende week hebben we maar 4 dagen school wegens Veterans Day. Vervolgens weer een week met 4 dagen wegens Deer Day (het jachtseizoen is bijna geopend) en de laatste week van november natuurlijk Thanksgiving! Wat maar 3 dagen school betekent.

Tot snel!

PS: er staan ook weer wat foto's op!

Happy Halloween!

Er is weer veel gebeurd sinds vorige keer, maar om heel eerlijk te zijn ben ik de helft vergeten; en dan terwijl de andere helft voor mij normaal is, maar voor jullie misschien hartstikke interessant. Zo kon ik vorige week niet bloggen omdat ik het ergens te druk mee had, maar ik weet niet meer waarmee; ach, ik moet dingen op gaan schrijven... Ik probeer het gewoon waar ik de vorige keer gestopt was, met de footballwedstrijd en de comedian.

Die vrijdag was ik dus vrij aangezien ik geen quarterfinals hoefde te maken, het eerste quarter (van de 4, zo snel gaat de tijd!) is nu dus afgelopen. Dat betekent dat alle grades gereset worden. Dit doen ze om de personen die mogelijk kunnen 'failen' toch nog maar een kans te geven. De zaterdag stond weer in het teken van een footballwedstrijd, dit keer tegen de nummer 1 van de conference; daarnaast was het ook nog hun homecoming game. Ik mocht dit keer voor cameraman spelen, wat nog ontbrak in mijn assistentcarriere naast ballenjongen en waterdrager. Je krijg niet veel mee van de wedstrijd als je alles staat te filmen, gelukkig maar want we verloren kansloos met 46-6.

De avond gingen we met Chris en Judy naar 2 comedians, ik verwachtte dat ik er niet al teveel van begreep; maar dat bleek dus reuze mee te vallen! Het was eigenlijk ook nog eens heel erg grappig, zeker omdat ze behoorlijk wat grappen maakten over Southern-Illinois, met alle rednecks hier en hun malle accent.

De schoolweek was weer een korte, dit keer omdat de docenten vrijdag een soort studiedag hadden. Donderdagnacht zijn we naar de nachtpremiere geweest van 'Paranormal Activity 2' met Aaron en nog wat anderen. Ik ben me een paar keer rotgeschrokken, maar niet zo erg als de 2 naast me, die zaten werkelijk waar te shaken. De volgende dag hadden we de allerlaatste footballtraining van het jaar, en dus ook mijn allerlaatste keer football. Het was een apart gevoel, zeker ook voor de seniors die er dus wel wat meer waarde aan hechten. De zaterdag erna hadden we de laatste footballwedstrijd, dit was tevens ook een homegame wat inhield dat het 'Senior Day' was. Dit wordt bij elke sport die ze aanbieden gehouden bij de laatste thuiswedstrijd van het seizoen. Alle seniors worden omgeroepen en komen het veld op met hun ouders. Robert en ik mochten het ook ervaren met onze fantastische ouders Coach Maynor en Coach Lemanjeur! Het omroepen was nog het best: 'Foreign Exchange student Erik de Wierd from Fackteloo in the Netherlands!', dat heeft de omroeper even mooi gedaan. Na de wedstrijd, die we overigens verloren met 26-12, barstte zo'n beetje iedereen in tranen uit. Dit geeft naar mijn mening 2 dingen aan. Allereerst wordt de sport hier dus totaal anders beleefd, daarnaast is er voor de seniors dus na highschool geen mogelijkheid meer voor het spelen van football. Ze zijn niet 'gescout' dus ze kunnen niet gaan spelen voor een college en er zijn geen andere competities; ze kunnen hooguit met elkaar wat football spelen...

De schoolweek was weer een kort weekje voor ons, aangezien we donderdagochtend vertrokken naar Chicago. We konden overnachten bij de vriendin van Judy die zo'n 15min van Chicago vandaan woont. Vrijdag hebben we Chicago bekeken, Willis Tower (voorheen de Sears Tower), Memorial Park met de boon, Financial District, Soldiers Field en nog een paar andere plaatsen. Zaterdag zijn we naar Six Flags geweest waar, in het teken van Halloween, het Fright Fest werd gehouden. Het was enorm druk en ik heb werkelijk waar, met alle respect, nog nooit zoveel zwarte mensen bij elkaar gezien. Ik denk dat de verhouding zo'n 1:10 was. Zondag zijn we weer huiswaarts gekeerd, en ik had zowaar een klein beetje 'heimwee' naar Vienna; ik denk dat dat toch wel een goed teken is.

De komende weken zijn ook weer gatenkaas, de komende week hebben we dan wel weer een hele week les; daarna krijgen we weer vrije dagen voor onder andere 'Deer Day' en 'Thanksgiving'! Als er iemand vragen heeft of nieuwsgierig is naar bepaalde dingen, gewoon vragen. Tot snel!

Look, socks!

Net wanneer je denkt dat je een beetje gewend raakt aan de omgeving, de mensen en de natuur gebeurt er weer iets ontzettend vreemds; Amerika kent vele aparte, maar grappige, dingen. Vorige week kon ik helaas niet bloggen doordat we een soort van internet probleem hadden. Dat wil zeggen, we hebben sinds vorige maand nieuw internet, wat draadloos is in plaats van dial-up. Nou zegt het abbonement dat 4G onbeperkt is, maar 3G een datalimiet heeft(en laten wij nou net niet in een 4G gebied zitten); waar we dus vol overheen zijn gegaan. Maar alles is weer goed, en ik ben terug van weggeweest!

Ik begin maar gewoon waar ik de vorige keer gestopt was, we gingen naar de film met een groepje. Vooraf wisten Robert en ik dus totaal niet eigenlijk totaal niet met welke groep we dan naar de film gingen. Achteraf bleek het dus om het halve cheerleader team te gaan met nog wat vriendinnen erbij. De auto waar ik inzat bleek een lekke band te hebben, wat dus gelijk al het gevoel in me opriep dat het nog wel eens een lange middag kon worden. Niets was minder waar en ik was werkelijk stomverbaasd. Ik heb nog nooit een meisje van 16/17 jaar, onder de make-up en met van die nepnagels een autoband zien verwisselen; en ze deed het ook nog gewoon alsof ze het iedere dag doet! Uiteindelijk hebben we ergens gegeten en zijn we daarna naar de film gegaan, waar we dankzij het 'bandenverwisselingswonder' precies optijd aankwamen. Na de film hebben Robert en ik nog een ander fenomeen mogen ervaren, het schijnt hier enorm grappig te zijn om naar de Wal-mart of Target te gaan en condooms in de winkelwagentjes van anderen te gooien; of ze in de kinderafdeling neer te zetten. Na een halfuurtje dikke pret zijn we dan maar huiswaarts gekeerd.

De schoolweek erna was een korte, aangezien opeenvolgende weekend een lang weekend was. Erg veel gebeurde er niet op school, het is nog steeds erg makkelijk en het wordt ook niet moeilijker. Dat komt vooral door het tempo. Ik kan me niet voorstellen dat we bij scheikunde van Van Lune na 2 maanden eindelijk een toets hebben over het hoofdstuk; en dat terwijl het hoofdstuk ook maar 4 paragraafjes kent!

Vrijdag hadden we de football game tegen één van de beter ploegen van de conference. Ook waren ze, bij winst, geplaatst voor de state championships. We hadden werkelijk waar een ontzettend goed begin, waar eigenlijk niemand op gerekend had. Maar in football kan de score snel gaan, van een 16-14 voorsprong met nog 1 minuut te spelen voor rust; zijn we uiteindelijk met een 16-28 achterstand de rust in gegaan. De tweede helft was vooral om het verlies te beperken, iedereen zat er een beetje doorheen. Uiteindelijk hebben we verloren met 16-42 en ik had niet gedacht dit ooit nog eens mee te mogen maken. Maar zelfs met 4 scheidsrechters was de hele wedstrijd één grote arbitrale blunder.

De zaterdag zijn we naar Talon Falls gegaan samen met Aaron en nog 2 andere meiden (die echt gewoon geweldig in 'My Sweet Sixteen' konden spelen, op een gegeven moment begonnen ze volgens mij tegen elkaar op te scheppen wat voor auto ze kregen op hun 16de verjaardag!). Ervoor zijn we nog bij een Japans restaurant gaan eten, teppanyaki-stijl. En zelfs dat gaat er anders aan toen dan in Nederland. Je zit rondom de kookplaat van de kok met zo'n 12 mensen. Voor deze 12 mensen zijn er dan 4 werknemers om je van borden en drinken te voorzien en er is 1 kok. Als je glas met drinken halfleeg is, dan wordt hij per direct bijgevuld. De kok zorgt voor dubbele porties voor alles en iedereen, en aan het eind krijgt iedereen een bak mee om de restanten mee naar huis te nemen. Talon Falls bestaat uit 3 attracties en staat volledig in het teken van Halloween. Het bestaat uit de 'Haunted Hayride', 'Haunted House' en het eigenlijke 'Talon Falls'. Bij al deze attracties zijn er dan levensechte personen die je aan het schrikken proberen te krijgen. Dit alles duurde zo'n 5uur, wat voor zo'n 3uur bestaat uit het wachten in de rij. Het was denk ik iets te druk om het echt 'scary' te krijgen; maar misschien gaan we er nog wel een keertje naartoe!

De rest van het weekend was lekker rustig, maandag zijn we dan naar 'Garden of the Gods' gegaan. Het is een formatie rotsblokken van zo'n 230miljoen jaar oud, en ze hebben de figuren van een kameel en een aap. Robert dacht grappig te zijn en riep dus bij elk bewegend blaadje 'Wow, snake!', totdat hij het een keertje riep en Aaron heel attend bevestigde dat er inderdaad een slang op het pad bewoog. Robert hield het niet meer en sloot achteraan in de rij! Daarna hebben die 2 stoere jongens de slang ook nog proberen te bekogelen met eikels, terwijl ze boven op een rots stonden!

Hier begint het trouwens ook iets kouder te worden, overdag is het nog meer dan aangenaam (zo'n 25graden) maar 's nachts en 's ochtends is het echt fris. Robert heeft dit ook weer mogen ervaren, ik vind het gewoon heerlijk om dan met alleen het dekbedovertrek te slapen; maar voor Robert was dat dus blijkbaar te koud. Iedere morgen word ik vrolijk begroet door hem met 'Goodmorning!', dit keer was het iets anders: 'It's COLD!' waarna hij z'n voeten omhoog stak met: 'Look! Socks!'. Wat een grappig gezicht is, is het feit dat de bomen verkleuren terwijl het in feite nog zomerse temperaturen zijn.

Deze schoolweek was ook weer een korte, misschien is jullie al opgevallen dat deze blog op een vrijdag geschreven is rond de tijd dat ik eigenlijk op school hoor te zitten. Alleen, deze vrijdag is het het eind van het eerste quarter, wat als logisch gevolg heeft: de quarter finals! Deze hoef je niet te maken als je grade hoger is dan een C en je niet meer dan een dag afwezig bent geweest. Aangezien ik aan allebei voldoe is het dus een vrije dag voor mij!

Morgen hebben we weer een footballgame en 's avonds gaan we naar een comedian waar Chris kaarten voor heeft gekregen. Ik denk dat ik meer dan de helft niet zal begrijpen aangezien er nogal een verschil zit tussen het verstaan van Engels en het begrijpen van Engelse grappen; maar we gaan het proberen!

Tot snel!

Smile! Picture!

Op een slordige week na zit ik hier nu 2 maanden, en ik kan nu toch wel zeggen dat alles normaal begint te worden. Gelukkig heeft Amerika daar iets op bedacht, want de herfst- en wintermaanden brengen veel gezelligheid met zich mee. Zo vinden ze het hier met 25graden al te koud om een poolparty te houden, ze houden liever een bonfire!

De maandag was het op school pictureday, de dag dat alle foto's van alle clubs worden gemaakt. Dit doen ze door alle studenten te laten verzamelen in de gymzaal, en hier roepen ze dan om welke club naar voren mag komen voor de groepsfoto. Waarom die andere 250 studenten hier nou bij aanwezig moeten zijn was me een raadsel, maar na nader onderzoek ben ik tot de conclusie gekomen dat ze niet alleen de foto's maken, maar ook studenten proberen te werven voor de clubs. Zo ben ik dus lid geworden van Dramaclub, want 'ik moest ook ergens op de foto'. Wat het inhoud en wat ik moet doen weet ik dus echt niet, maar dat zien we wel...

Woensdag kwamen Chris' ouders hier met 2 vrienden, ze waren op doortocht naar Florida voor hun vakantie en bleven hier overnachten. Dit werd uitgebreid 'gevierd' met een flink diner, zeg maar een voorproefje op thanksgiving. Grote bakken eten op tafel met genoeg voedsel voor twintig man, een prachtig gedekte tafel waardoor het wel kerst leek en natuurlijk een uitgebreid dessert. De vrienden van Chris' ouders wonen naast een bakkerij en hadden dus wat lekkers meegenomen. Dit was onder andere een taart, die zo ongeveer zo groot was als een autoband, en genoeg frosting bevatte waar je op zichzelf al een cake mee kon maken. Erg lekker, en thanksgiving wordt dus alleen nog maar beter!

Qua school was deze week rustig. Ik heb mijn cover voor het jaarboek ontworpen, short stories geschreven voor Engels en het 'House of Representatives' uitgebreid onderzocht. Vrijdagavond zijn Robert en ik met Brennen naar de mall geweest in Paducah, maar die dingen zijn hier dus echt waardeloos; alleen als je wat wil snacken moet je er naartoe. Zaterdag hadden we weer een footballwedstrijd. Deze hebben we, dankzij een goede week training (waardoor ik nu alleen wel last heb van mijn rug en mijn hand), gewonnen met 32-6. Dit was de eerste thuisoverwinning dit seizoen en tevens is het de eerste keer in de prille historie van het Vienna Varsity Footballteam (ze spelen nu voor het 2de jaar competitie) dat ze 2 wedstrijden op rij hebben gewonnen. De wedstrijd domineerden we eigenlijk vanaf het begin (een touchdown in de openingsdrive) en die voorsprong hebben we niet meer uit handen gegeven. Ik heb Coach Rude nog nooit zo blij gezien. Na de wedstrijd zijn we naar Aaron gegaan, hebben we wat frisbee gespeeld (dat is hier zo ontzettend populair), gevoetbald (JAAAA, met een volleybal weliswaar) en gebasketbald. Vervolgens heerlijk uitgerust in de jacuzzi, ook mogelijk gemaakt door de prachtige heldere lucht waardoor alle sterren goed te zien waren.

Vanmiddag gaan we dan iets eten en naar de film met een ander groepje, om vervolgens morgen weer naar school te gaan voor een kort weekje! Volgend weekend is namelijk Christofferweekend, wat een lang weekend van 4dagen betekent. Ik ga dan naar Talon Falls, een groot en levensecht spookhuis hier in de buurt, ik kan niet wachten dus!

Tot snel!

"Do they have dogs in the Netherlands too?"

Deze week leek aanvankelijk een rustige, misschien ietwat saaie, schoolweek te worden. Niets was minder waar. Het huiswerk was meer dan normaal, er waren weer wat wedstrijden door de week (waar we natuurlijk niet kunnen ontbreken) en als klap op de vuurpijl hadden we deze week een GROTE us government test. Ik begin maar gewoon waar ik vorige keer eindigde; de film.

Die zondag ging ik met een groepje naar 'Easy A', een film met de Amerikaanse high school toch wel in de hoofdrol, althans voor ons dan. Erg leuk om nou eens van Amerikaanse tieners te horen hoe zij omgaan met al die vooroordelen die buitenlanders (althans de buitenlandse tieners!) ontwikkelen door films als American Pie of Van Wilder, en nu dus ook Easy A; maar ze weten natuurlijk wel beter, dat soort dingen gebeuren hier niet! *ahum* De film was verder ook erg grappig. Daarna zijn we nog even wat gaan eten bij Ryan's, een Amerikaans buffet-restaurant. Er leek zo op het eerste gezicht aardig wat keus te zijn, dat viel echter tegen toen ik doorhad dat zo'n 50% van de ruimte ingevuld werd door de toetjes. Per slot van rekening zie je dan ook nog een Amerikaan z'n bord vullen met ijs, iets wat bij mij een 'Yankee Doodle klassenuitje' deja-vu opriep, alleen at hij z'n bordje wel leeg.

Maandag na school was de Junior Varsity game, waardoor we een korte training hadden (als je het al een training kon noemen). We deden een half uur lang estafette sprint met totale bepakking, vreemd genoeg eindigde het elke keer in een gelijk spel. Dinsdag was het weer volleyballdag, wat toch wel erg leuk is om naar te kijken. Een van de exchange students hier in de regio speelde bij het andere team, maar die kwam niet in het spel voor. Helaas verloren de 'Lady Eagles', maar dat bedierf de avond niet, zoals altijd was het weer erg gezellig. De rest van de week stond wel in het teken van de US government test. Government is één van de weinige AP classes hier, wat dus inhoud dat het je een voorsprong geeft wanneer je naar de universiteit gaat, een klas met niveau dus. Overigens heeft iedereen in die klas ook al US History gehad, wat je een enorme voorsprong geeft, grappig was het dus dat nou net ik het hoogste cijfer mocht halen; mijn week was in ieder geval goed.

De week qua football stond in het teken van de wedstrijd die gewonnen MOEST worden. Ze hadden net als ons nog geen wedstrijd gewonnen. Daarnaast werd dit team gecoacht door een idioot als we Coach Rude mogen geloven, hij wilde dus in ieder geval winnen. Dat was zeker op de trainingen te merken, als er iemand gebrand was en energie over had dan was het Coach Rude wel. De man die op z'n 62ste met training geven nog meer calorien verbrand dan de gemiddelde footballspeler hier in een wedstrijd. Onze defensie werd letterlijk 'gedrilled'. Ook leuk dat ik, samen met een paar andere running backs, voor levende hitbag mocht spelen. Resultaat: na 2 dagen zag ik bont en blauw en mocht ik van geluk spreken dat ik nog geen last had van bloedarmoede door de vele wonden op mijn armen. Op school kan je daarmee niets anders krijgen dan respect, Mission Accomplished; dat had ik nodig! Tegen de tijd van het typen van deze blog is alles al weer aardig weggetrokken, op een gigantische blauwe plek na. Gelukkig heeft het z'n vruchten afgeworpen, want we hebben de wedstrijd gewonnen met 22-38!

Gisteren (zaterdag) werden Robert en ik opgehaald door Aaron en Dillon, ze hebben 2 4-wheelers (quads) en zouden ons wel even rondrijden door het bos hier. Nou de natuur hier is weer een beetje mooier geworden. Aan het eind van de rit was ik weliswaar geshaked, volledig bedekt met modder en voelde ik mijn zitvlak niet meer, het was enorm geslaagd. We hebben een tour van zo'n 4 uur gehad naar plekken die je dus echt nooit te zien zult krijgen op enig ander vervoermiddel. Vandaag was het dan schoonmaak dag, want woensdag komen Chris' ouders hier even een paar dagen logeren, ze zijn namelijk op weg naar Florida. Dat betekent dat iedereen een verdieping kiest en schoonmaakt. Ik deed de basement maar, na 2 uur stofzuigen had ik zoveel oude, dode beesten opgezogen dat ik denk dat een archeoloog er een museum mee zou kunnen inrichten. Verder was het een fijne, luie zondag; het regent buiten en binnen is het lekker gezellig. Ik ga nu heerlijk eten en dan horen jullie volgende week wel weer van me!

Tot snel!

"The building is shaking"

Ah, het is weer weekend. Tijd om even lekker bij te komen, het leven hier is op één of andere manier zwaarder, en dit keer niet door de taal. School is niet moeilijk, maar eist altijd wel tijd op. Docenten kennen het begrip 'huiswerk' hier blijkbaar veel te goed, misschien moeten ze maar eens wat tijd besteden aan het bestuderen van het begrip 'proefwerk'.

Voordat ik vertrok naar de USA vroeg ik me toch af of ik hier niet lui van word, of nog luier, aangezien het niveau hier toch wel lager ligt. Ik denk echter dat ik nu wel kan stellen dat dat gelukkig niet het geval is, het werk is weliswaar allemaal goed te doen, maar het is veel en het moet gebeuren. Afgelopen schoolweek was het niet anders, en stiekem is het best wel fijn om terug te komen van een vermoeiende footballtraining (jazeker, ik ben tegenwoordig de Running Back wanneer ze defense oefenen en de Free Safety of de Corner Back wanneer ze offense oefenen; geen toekijken voor mij meer dus!), wat te eten en vervolgens wat probleempjes op te lossen voor scheikunde of wat zinnen te ontleden voor Engels. Maandag was de eerste Varsity Girls Volleyball homegame van het seizoen, deze stond in het teken van de strijd tegen borstkanker. Iedereen werd opgeroepen tot het kopen van een roze shirt (waarvan het bedrag uiteraard naar de stichting gaat) en deze aan te trekken bij deze wedstrijd. En wanneer dat hier gevraagd wordt, gebeurd het ook. Werkelijk te hele zaal zag roze, dat was toch wel een grappig gezicht. Overigens hebben ze ook nog eens gewonnen, tenminste nog 1 Eagles Varsity team dat weet te winnen. Vrijdag was een kort dagje op school, elke les duurde 25 minuten. In mijn vorige blog vroeg ik me af hoe ze dit gingen invullen, daar ben ik in ieder geval achtergekomen. Vrijdag was het 'Drillday', de dag dat alle oefeningen worden gedaan die bij een ramp erger dienen te voorkomen. Waar wij in Nederland alleen de brandontruiming hadden, hebben ze hier de keuze uit een groter assortiment, logisch dat dit alles bij elkaar dan ook geen 15minuten maar wel 2 uur duurde! We kregen te horen hoe de schoolbus ontruimd diende te worden, de brandoefening, de hurricane-oefening, de aardbeving en tot slot nog 'Code Red'. De laatste 2 waren wel het leukst. Bij de aardbeving via de intercom te horen kreeg dat het gebouw aan het schudden was, moest je je hoofd onder je tafel zien te proppen terwijl je de kauwgom eronder aan het ontwijken was. 'Code Red' wordt gebruikt bij een gevaarlijk persoon in de school, hierbij moet het klaslokaal pikdonker worden gemaakt en moeten de ramen afgeplakt worden. En wat krijg je als je met een groep van zo'n 20 scholieren in een pikdonker lokaal zit terwijl er plotseling een gevaarlijke crimineel aan de deur staat te rammelen? Juist, wij zouden allemaal ontdekt zijn geweest en overhoop geknalt zijn...

Vrijdag was het ook weer wedstrijddag, Coach Rude (die man zou een eigen serie moeten krijgen) had de hele week ook weer gewaarschuwd voor de wedstrijd van 'Fridee'. Zo oefenden ze vanaf 'Tuusdee' hoe ze zich moesten verdedigen tegen de razendsnelle Logan Rogers (gespeeld door niemand minder dan ik). Het leek z'n vruchten af te werpen vrijdag, tot het einde van het 2de kwart. Vanaf toen was het eigenlijk wel zo'n beetje gebeurd, hij heeft alle touchdowns van hun gemaakt. Coach Rude hoefde geen woord te zeggen, dat deed z'n gezicht wel, toch wilde hij voor deze keer wel weer stoppen op de terugweg bij de McDonalds. Hier zaten dan wel weer een paar eisen aan, waardoor het incident van de vorige terugweg niet herhaald werd. Overigens is er van kramp ook geen sprake meer, bij elke wedstrijd worden er nu meer bananen geconsumeerd dan de gemiddelde Amerikaan er in een jaar tijd eet en wordt er zo'n halve pot calciumtabletten weggekauwd door elke speler; ongeacht of deze speelt of niet, gewoon omdat ze ook nog eens lekker zijn. Komende vrijdag is er weer een wedstrijd, tegen 1 van de mindere ploegen van de conference, ik hoop dan toch eindelijk te kunnen vermelden dat we ook een wedstrijd gewonnen hebben...

Overigens is Nederland niet het enige land die erg vooruit loopt op de zaken. Zo is er hier ook al een tijdje snoep te koop voor Halloween, en is iedereen al aan het uitzoeken wat ze aan moeten trekken.

Vanmiddag ga ik met een groepje naar de film, nadat we ergens gegeten hebben. Komende week is het niet erg bijzonder, ik denk toch wel dat het echte 'Amerika' in oktober begint.

Tot snel!

"So... Dutch is your native language?"

De oplettende lezers hadden het natuurlijk al lang door, vorige week was er geen blog. Dit kwam omdat ik het veel te druk had, veel te druk met niets doen, want dan mag ook wel een keertje. Afgelopen vrijdag waren de eerste evaluaties van de zogehete grades, het schoolsysteem mag dan verschillend zijn, de gedachten 'nog even wat cijfers verzamelen voor de rapporten' niet. Dit, in combinatie met de non-stop CITO luistertoets Engels, zorgt er toch wel voor dat zo'n 3-daags luierweekend voor één keer niet saai is.

De schoolweek voor het Laborsdayweekend was niet de meest speciale, hoogtepunt was toch wel PE, waar ons team het weekelijkse 'Ultimate Frisbee tournament' heeft gewonnen, de prijs? Een vrije dag (alleen voor PE welteverstaan). Het weekend stond in het teken van de eerste thuiswedstrijd van de Eagles, waar wel het een en ander voor geregeld moest worden. Amerika is een land van tradities, en zeker als het op sport aankomt. Dit is het eerste seizoen dat ze thuiswedstrijden kunnen spelen, en daar hoort natuurlijk wel een traditie bij! Thuiswedstrijden zijn op zaterdag om 1uur 's middags, om 9uur 's ochtends komt iedereen bij elkaar in de kerk en wordt er een verhaal voorgelezen die betrekking heeft op de situatie, vervolgens het gebed en dan wordt er gezamelijk ontbeten. Om 10uur is dit zo'n beetje afgelopen, gaat iedereen naar school toe om dan gezamelijk nog zo'n 2uur tijd te doden. Vervolgens dan toch eindelijk naar het veld met de schoolbus (school en het veld liggen zo'n 2/3 kilometer van elkaar vandaan).

Helaas ging de footballgame van 4 september niet door, dit had toch wel een tragische oorzaak. Een groep jongens van het andere footballteam gingen naar een wedstrijd in de buurt kijken op vrijdagavond. Op de terugweg zijn ze betrokken geraakt in een auto-ongeluk. De bestuurder van de auto, de starting quarterback van de tegenstander, had twee botbreuken. De andere inzittenden hadden botbreuken en inwendige verwondingen. De andere auto had twee inzittenden, 16 en 18 jaar, allebei zijn dood. Dat de wedstrijd dus werd afgelast is niet verwonderlijk, dat ze zo'n beetje dezelfde dag nog de nieuwe datum hebben gekozen wel (3 dagen later; maar 'life goes on'... Later die week werd bekend dan de auto met de twee inzittenden op de vlucht was voor de politie en dat ze allebei dronken waren. Ik heb die zaterdag maar besloten om Judy te helpen met het gras te maaien, 4 uur zitten schudden op dat ding voor het halve terrein, wat een werk! De vrijdag voor de footballwedstrijd zijn we, Robert en ik, trouwens nog naar de film gegaan met Judy en Chris. Alvorens we het domme vermaak van Stallone en co. in 'The Expendables' mochten aanschouwen zijn we eerst nog gaan eten een Chinese Buffet restaurant. Nou, zoiets vind je dus niet in Nederland. Het woord 'Chinese' betekent hier alleen nog dat het beheerd wordt door een groep Chinezen, want ze hebben werkelijk alles. De keuze is overweldigend en voor minder dan 12 dollar per persoon kun je onbeperkt eten en drinken. De maandag, Laborday, ben ik samen met Judy dan nog maar even naar de Walmart geweest om weer met 2 karrevrachten boodschappen huiswaarts te keren...

De dinsdag na dit weekend was natuurlijk mijn verjaardag! Het leuke van een kleine school is dat zo'n beetje iedereen weet dat je jarig bent. Feliciteren doen ze allemaal, net als de leeftijd vragen. Wanneer je je leeftijd van 18 jaar zegt, kun je 2 dingen verwachten. Bij de jongens is de eerste reactie 'stripclub!' of 'sexshop!', bij de meisjes is dit iets fatsoenlijker 'What can you do when you're 18 in the Netherlands?'. Grappig dat er ook iemand anders 18 werd op precies dezelfde dag. Verder wil ik hierbij ook iedereen bedanken die een kaartje heeft gestuurd, ze zijn (gelukkig) niet allemaal op tijd aangekomen zodat ik me niet alleen 31uur jarig voelde, maar eigenlijk een hele week lang. Verder is hier een verjaardag niet heel groot (alleen schijnen kinderen hier rond hun 10de jaar Blackberries van hun ouders te krijgen) op het eten na dan, je mag namelijk kiezen wat er die dag gegeten wordt; en daar wordt dan genoeg van gemaakt voor de hele week! Vandaag was ook de inhaalwedstrijd, de snelle rekenaars (Kelvin?!) hadden dit natuurlijk allang berekend, 4 + 3 is immers 7. Deze thuiswedstrijd werd gespeeld tegen Fairfield, wat volgens Coach Rude het beste team van de conference was. En als Coach Rude het zegt, dan is het waar. Bij rust stond het 8-8, iets wat tot op de dag van vandaag nog door iedereen besproken wordt, de eindstand was helaas 8-24 in het voordeel van Fairfield. Na deze wedstrijd hadden we weer 3 dagen om ons weer op te laden voor de volgende wedstrijd, tegen Sesser-Valier, en hoe kan het ook anders, volgens Coach Rude was dit het op één na beste team! Eindelijk kon er dan tenminste wel de zaterdagtraditie ingezet worden, helaas werd ook deze wedstrijd verloren, dit keer met 12-20 (in de rust stond het 6-6, ironisch niet?).

Vrijdag waren ook de midterm evaluations, erg veel aandacht werd er niet aan besteed. Van de meeste docenten kreeg je een uitdraai met je cijfers (of eigenlijk je letter). Erg veel hoef ik er niet over te vertellen, aangezien het nogal eentonig is. Ik zal ook eens proberen of ik een paar van die tests en wat huiswerk in kan scannen en kan uploaden, dat is wel grappig denk ik. Verder durven nu steeds meer studenten wat vragen te stellen, wat meestal ontzettend grappige vragen zijn. De meest gestelde vraag van de afgelopen weken staat in de titel...

Ik vind het wel weer genoeg, deze vrijdag is er weer 11:30 dismissal, wat betekent dat elke les weer 15min. duurt. Hoe ze dan dan weer gaan invullen is me een raadsel, maar ik zie het allemaal wel. Tot snel!