Net wanneer je denkt dat je een beetje gewend raakt aan de omgeving, de mensen en de natuur gebeurt er weer iets ontzettend vreemds; Amerika kent vele aparte, maar grappige, dingen. Vorige week kon ik helaas niet bloggen doordat we een soort van internet probleem hadden. Dat wil zeggen, we hebben sinds vorige maand nieuw internet, wat draadloos is in plaats van dial-up. Nou zegt het abbonement dat 4G onbeperkt is, maar 3G een datalimiet heeft(en laten wij nou net niet in een 4G gebied zitten); waar we dus vol overheen zijn gegaan. Maar alles is weer goed, en ik ben terug van weggeweest!

Ik begin maar gewoon waar ik de vorige keer gestopt was, we gingen naar de film met een groepje. Vooraf wisten Robert en ik dus totaal niet eigenlijk totaal niet met welke groep we dan naar de film gingen. Achteraf bleek het dus om het halve cheerleader team te gaan met nog wat vriendinnen erbij. De auto waar ik inzat bleek een lekke band te hebben, wat dus gelijk al het gevoel in me opriep dat het nog wel eens een lange middag kon worden. Niets was minder waar en ik was werkelijk stomverbaasd. Ik heb nog nooit een meisje van 16/17 jaar, onder de make-up en met van die nepnagels een autoband zien verwisselen; en ze deed het ook nog gewoon alsof ze het iedere dag doet! Uiteindelijk hebben we ergens gegeten en zijn we daarna naar de film gegaan, waar we dankzij het 'bandenverwisselingswonder' precies optijd aankwamen. Na de film hebben Robert en ik nog een ander fenomeen mogen ervaren, het schijnt hier enorm grappig te zijn om naar de Wal-mart of Target te gaan en condooms in de winkelwagentjes van anderen te gooien; of ze in de kinderafdeling neer te zetten. Na een halfuurtje dikke pret zijn we dan maar huiswaarts gekeerd.

De schoolweek erna was een korte, aangezien opeenvolgende weekend een lang weekend was. Erg veel gebeurde er niet op school, het is nog steeds erg makkelijk en het wordt ook niet moeilijker. Dat komt vooral door het tempo. Ik kan me niet voorstellen dat we bij scheikunde van Van Lune na 2 maanden eindelijk een toets hebben over het hoofdstuk; en dat terwijl het hoofdstuk ook maar 4 paragraafjes kent!

Vrijdag hadden we de football game tegen één van de beter ploegen van de conference. Ook waren ze, bij winst, geplaatst voor de state championships. We hadden werkelijk waar een ontzettend goed begin, waar eigenlijk niemand op gerekend had. Maar in football kan de score snel gaan, van een 16-14 voorsprong met nog 1 minuut te spelen voor rust; zijn we uiteindelijk met een 16-28 achterstand de rust in gegaan. De tweede helft was vooral om het verlies te beperken, iedereen zat er een beetje doorheen. Uiteindelijk hebben we verloren met 16-42 en ik had niet gedacht dit ooit nog eens mee te mogen maken. Maar zelfs met 4 scheidsrechters was de hele wedstrijd één grote arbitrale blunder.

De zaterdag zijn we naar Talon Falls gegaan samen met Aaron en nog 2 andere meiden (die echt gewoon geweldig in 'My Sweet Sixteen' konden spelen, op een gegeven moment begonnen ze volgens mij tegen elkaar op te scheppen wat voor auto ze kregen op hun 16de verjaardag!). Ervoor zijn we nog bij een Japans restaurant gaan eten, teppanyaki-stijl. En zelfs dat gaat er anders aan toen dan in Nederland. Je zit rondom de kookplaat van de kok met zo'n 12 mensen. Voor deze 12 mensen zijn er dan 4 werknemers om je van borden en drinken te voorzien en er is 1 kok. Als je glas met drinken halfleeg is, dan wordt hij per direct bijgevuld. De kok zorgt voor dubbele porties voor alles en iedereen, en aan het eind krijgt iedereen een bak mee om de restanten mee naar huis te nemen. Talon Falls bestaat uit 3 attracties en staat volledig in het teken van Halloween. Het bestaat uit de 'Haunted Hayride', 'Haunted House' en het eigenlijke 'Talon Falls'. Bij al deze attracties zijn er dan levensechte personen die je aan het schrikken proberen te krijgen. Dit alles duurde zo'n 5uur, wat voor zo'n 3uur bestaat uit het wachten in de rij. Het was denk ik iets te druk om het echt 'scary' te krijgen; maar misschien gaan we er nog wel een keertje naartoe!

De rest van het weekend was lekker rustig, maandag zijn we dan naar 'Garden of the Gods' gegaan. Het is een formatie rotsblokken van zo'n 230miljoen jaar oud, en ze hebben de figuren van een kameel en een aap. Robert dacht grappig te zijn en riep dus bij elk bewegend blaadje 'Wow, snake!', totdat hij het een keertje riep en Aaron heel attend bevestigde dat er inderdaad een slang op het pad bewoog. Robert hield het niet meer en sloot achteraan in de rij! Daarna hebben die 2 stoere jongens de slang ook nog proberen te bekogelen met eikels, terwijl ze boven op een rots stonden!

Hier begint het trouwens ook iets kouder te worden, overdag is het nog meer dan aangenaam (zo'n 25graden) maar 's nachts en 's ochtends is het echt fris. Robert heeft dit ook weer mogen ervaren, ik vind het gewoon heerlijk om dan met alleen het dekbedovertrek te slapen; maar voor Robert was dat dus blijkbaar te koud. Iedere morgen word ik vrolijk begroet door hem met 'Goodmorning!', dit keer was het iets anders: 'It's COLD!' waarna hij z'n voeten omhoog stak met: 'Look! Socks!'. Wat een grappig gezicht is, is het feit dat de bomen verkleuren terwijl het in feite nog zomerse temperaturen zijn.

Deze schoolweek was ook weer een korte, misschien is jullie al opgevallen dat deze blog op een vrijdag geschreven is rond de tijd dat ik eigenlijk op school hoor te zitten. Alleen, deze vrijdag is het het eind van het eerste quarter, wat als logisch gevolg heeft: de quarter finals! Deze hoef je niet te maken als je grade hoger is dan een C en je niet meer dan een dag afwezig bent geweest. Aangezien ik aan allebei voldoe is het dus een vrije dag voor mij!

Morgen hebben we weer een footballgame en 's avonds gaan we naar een comedian waar Chris kaarten voor heeft gekregen. Ik denk dat ik meer dan de helft niet zal begrijpen aangezien er nogal een verschil zit tussen het verstaan van Engels en het begrijpen van Engelse grappen; maar we gaan het proberen!

Tot snel!